Silke V Silke V

Tragisch

Het voelt haast tragisch om mijn plek op deze bank in de zon te verlaten.
En toch kies ik altijd weer voor een volgende trein,
een bestemming die niet hièr is.

Onderweg
stel ik mijn beslissing in vraag.

Read More
Silke V Silke V

Offers

Ik druk mijn waterkoker af voor het zijn kookpunt bereikt.
Wie voluit wilt leven, moet offers maken.
De wereld is immers groot en tijd kostbaar.
Zonder verbrande tong smaakt thee me
minstens even goed.

Read More
Silke V Silke V

Wanneer

het buiten haast nog kouder aanvoelt dan vanbinnen.

het leven voor twee mensen genoeg geweest is,
hoezeer jij ook probeert.

je de grond raakt met een onvoorziene smak en je overmand wordt
door een schrik om opnieuw te vallen.
(Je was er net overheen.)

Dan heb je soms niet meer nodig dan een regenboog.

Al mag een dubbele ook.

Read More
Silke V Silke V

Twaalfenhalf

In dit water tellen twaalfenhalf baantjes samen één kilometer.
Ik bedenk me dat doelen niet altijd groots hoeven te zijn.
Baan na baan, maal twaalfenhalf.
Ik tel ze om te meten, weten,
maar bovenal verder alles
te vergeten.

Eén: Op zichzelf (be)staand. Op goede dagen mezelf, op mindere slechts de helft.

Twee: De letterlijke betekenis van een paar. Al bedoelen mensen dààr meestal meerderen mee. Verwarrend.

Drie: Niet Goudlokje’s favoriete getal.

Vier: Mijn favoriete manier van leven.

Vijf: Iets om naar uit te kijken als je om 9 gestart bent.

Zes: Een negen op haar kop.

Zeven: Brengt je geluk als je erin gelooft (maar anders waarschijnlijk ook).

Acht: Een eeuwigheid op haar zij.

Negen: Een palindroom. Gemiste kans dat het woord palindroom er zelf geen is, eigenlijk!

Tien: Verwaarloosbaar of het maximum, afhankelijk van de schaal.

Elf: Om 11 na 11 mag je een wens doen. Ik maak de regels niet.

Twaalf: Alweer een einde in zicht. Of is het een begin?

Enhalf: Immer de helft van een geheel en op zoek naar iets of iemand om zichzelf mee te vervolledigen. Met jou, misschien?

Baan na baan, maal twaalfenhalf.
In het water voelt mijn hoofd
boven water houden
niet als werken aan.

Read More
Silke V Silke V

My neverending overpouring
is leaving me dehydrated.

Read More
Silke V Silke V

En de wind
wint, alweer.

Read More
Silke V Silke V

Blazen op mijn woorden
zodat ze sneller zouden
drogen. En mijn gedachten
erbij.

Read More
Silke V Silke V

Onbereikbaar

Elke keer ik door een privénummer gebeld word,
durf ik niet op te nemen. Omdat ik bang ben
dat de stem aan de andere kant van de lijn
me zal vertellen dat jij
dood bent.

Read More
Silke V Silke V

Van niets weten,
heeft zo zijn voordelen.

Read More
Silke V Silke V

Ben ik nu echt het soort persoon geworden
dat eerst haar weerapp opent
in plaats van haar gordijnen?

Read More
Silke V Silke V

Dagen vol poëzie

De neus van jouw fietsband
die heel voorzichtig
de mijne zoent.

De tak op het fietspad
die volledig in zijn rol
van stokmannetje is gekropen.

De eerste bloesems ontdekken
op de voorlaatste dag
van januari.

Zo poëtisch verzin je het toch niet?

Read More
Silke V Silke V

Maar hoe kan ik nu op iemand lijken
die nooit dichtbij is geweest?

Read More
Silke V Silke V

Lig ik tussen je
verloren voorwerpen?
Of hield je me
nooit bij?

Read More
Silke V Silke V

Soms staar ik net zo lang naar hetzelfde woord
totdat het niet meer lijkt te bestaan.

Misschien moet ik het eens met jouw naam proberen?
(Als ik durf.)

Read More
Silke V Silke V

Een leven samen.
We raken het even aan,
maar net zo snel
weer kwijt.

Read More
Silke V Silke V

We hebben een ijsje in de hand en lachen somber naar elkaar.
We weten het allebei.
Dat het voorbij is nog voor het begon.

(En aan wie dat dan ligt.)

Read More
Silke V Silke V

I blame myself for
blaming
myself.

Oh, de ironie.

Read More
Silke V Silke V

Ik lijk niets meer te kunnen starten.
Laat staan volhouden of afmaken.
Mijn moed heeft plaatsgemaakt
voor een vergevingsgezinde zachtheid,
die me verontschuldigt van elke poging.

Alsof die twee niet niets met elkaar
te maken kunnen hebben.
Ik zou intussen beter
moeten weten.

Read More
Silke V Silke V

Hoe ik naar een berg kan kijken en kan schrikken van zijn omvang en hoogte. En het dan voelt alsof ik die nooit beklimmen kan.

En toch antwoord ik met “bergaf” als je vraagt hoe het met me gaat.

Read More