Blijvend

Ik zit op een terrasje en heb net een bagel en gemberlimonade besteld. Voor mij liggen een onbeschreven schift en een pen. Aan het tafeltje rechts van mij zit een Nederlands koppel van middelbare leeftijd. Ze discussiëren over babynamen. Ze hebben elk een lijstje gemaakt met hun favoriete namen en lezen het nu aan elkaar voor. Hun gefronste gezichten en diepe zuchten spreken boekdelen. Zij verwijt hem dat zijn lijstje te kort is om uit te kunnen kiezen. Hij ziet er het nut niet van in om namen op te schrijven waar hij zelf niet van overtuigd is. Ik geef hem in stilte gelijk. Na hun lijstjes nog eens te overlopen, geraken ze het over twee namen eens: Pep en Marjolein. Hun soep wordt koud, maar het lijkt hen niet te deren. Ze hebben momenteel belangrijkere zaken aan hun hoofd.

Twee tienermeisjes hebben de stoelen van het tafeltje aan mijn linkerzij ingepalmd. Ze zijn zomers gekleed in felle tinten blauw en rood. Ze praten honderduit over jongens, vriendinnen en school. Wanneer het gesprek even stilvalt, halen ze hun Gsm boven. Ze nemen foto’s van elkaar, veel foto’s. Wanneer de ober hen vraagt of ze willen bestellen, schudden ze glimlachend het hoofd. Ze hebben nog geen tijd gehad om de menukaart te bekijken, zeggen ze.

Het terrasje is gevuld met mensen die elkaar kennen, maar ik hen niet. Hoewel we vreemden voor elkaar zijn, hebben we toch iets gemeen. We zoeken allemaal een manier om dit moment blijvend te maken. Door belangrijke beslissingen te nemen, het op foto vast te leggen of door er simpelweg over te schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s