Verdomde kauwgombal

Op een dag werd je wakker met het idee dat het onze laatste was. We wisten allebei dat het eraan zat te komen. Toch hoopte ik stiekem op uitstel. Ik wilde meer tijd om jou van gedachte te doen veranderen. Ik wilde meer tijd om mezelf van de noodzaak van jouw beslissing te overtuigen. Twee tegenstrijdige motieven die in mijn irrationele roes perfect verenigbaar leken.

Liefdesverdriet is ongrijpbaar. Het is misschien nog het best te vergelijken met een gigantische kauwgombal die zich koppig in je haren heeft genesteld. Eerst probeer je ertegen te vechten. Het is nu eenmaal een natuurlijke reactie om de schade te willen beperken, om zoveel mogelijk haren te willen redden. Je zal echter al snel merken dat elk haartje dat je zorgvuldig uit de kauwgom weet te bevrijden een lichte beschadiging vertoont. Subtiel genoeg opdat je het niet met het blote oog zou kunnen waarnemen, maar aanwezig genoeg om het te kunnen voelen. Ondanks je prutswerk zal de prop onaangeroerd blijven. Ergens wist je natuurlijk wel dat hij niet vanzelf zou verdwijnen. Afhankelijk van je wilskracht duurt het dan nog eens seconden-, minuten- of zelfs urenlang alvorens je uiteindelijk voor de schaar durft te kiezen. De korte pijn die al die tijd binnen handbereik lag.

Een nieuw begin vraagt soms offers. Die gezonde haarlok ben je dan misschien kwijt, maar die verdomde kauwgombal gelukkig ook. En laat het een troost zijn: haar groeit steeds terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s